หายไปนานจนคิดว่าไม่มีไรจะเขียนแร้วแต่จิงๆๆมีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย
นี่ใช่ป่ะที่เค้าเรียกชีวิตเหมือนฝัน
สอบเสร็จแร้วทำได้ดี แต่ควรจะดีอีกนิดตรงของหวานรู้สึกว่าน่าจะทำได้ดีกว่านี้อีกนิด
ก่อนวันสอบ เชฟแระเพเอนๆๆนัดกันไปกินอาหารเช้า ไปร้านไม่ไกลจากโรงเรียน

ถ่ายกันตอนอิ่มกันแร้น

ตอนที่นั่งคุยกันที่ร้านความรู้สึกแบบเห้ยกุมีงานแร้วนะ งานรอกุอยู่ข้างหน้า
ตอนนี้แค่ทำสอบให้ดีเท่านั้น พอกลับมาที่โรงเรียน ก้อเตรียมของสำหรับสอบวันพุธ
เราไม่ซ้อมเหมือนคนอื่นเค้าแค่เตรียมๆๆๆ พอเตรียมเสร็จก้อเอ้อระเหย กะเพื่อน เวลาใกล้เลิก
เราล้างอุปกรณทุกอย่างที่เราใช้ เสร็จเรียบร้อยก้อมาคุยกะเพื่อนเชฟเข้ามาเอ็ดรอบแรก
อิชั้นก้อยังขำไม่เลิก รอบสองก้อยังขำๆๆ รอบสามเชฟบอกให้เอาของไปกลับในห้องเรียนเรย อิชั้นยิ้ม
โดนเรยค่ะ แต่ชอตนั้นอ่ะ อยากยิ้มให้แก้มแตก ไม่ได้รู้สึกว่าเชฟว่าหรือไร ไม่ได้รู้สึกกลัวหรือไรทั้งนั้น
พอเข้ามาถึงในห้อง โดนบ่นกระบุงใหญ่เชฟถามใครซ้อมวันนี้มั้ง ก้อยังคงยกมือ 
ว่ามะได้นะค๊ามะได้กัวน๊า

ก่อนซ้อมก้อลงไปเสวนากะเพื่อนๆๆๆ ก้อขำๆๆๆกันเยอะ วันนี้จำไม่ได้แระว่าซ้อมทำไร
แต่พอทำเสร็จก้อเอาไปให้เชฟดู แร้วขอโทษเชฟวันนี้ที่ขำไม่ได้หมายความว่าไม่เคารพเชฟ
ก้อ เฮฮากันไป เจอศิษย์น้องเชฟแรนดี้ด้วย

มาดูหน้าตาอาหาร วันจริงเรยดีกว่า

ของว่างค่ะ

เปนปั้นสิบที่ไม่ได้สิบ กะซอสพริกหวาน แร้วตรงกลางเปนหรุ่มข้างในเปนเป็ดสับกะเห็ด พอชินี่
พร้อมด้วยเลมอนเพสโต กะพามีชานคัพสลัด หรุ่มน่ะยากสุดแร้ว ไม่รู้ไข่กี่ร้อยใบ สุดท้ายก้อทำได้
จะเลิกทำก้อหลายครั้งเชฟบอกไม่ได้เธอต้องทำ และก้อทำได้ค่ะ

จานหลัก

เปนอกเป็ดหนังกรอบ กะเห็ดโพตาเบลลา แร้วก้อมีผักขอกะข้าวหอมมะลิ ซอสจะเปน
แกงแดงเผ็ดใส่ มาสคาโพนชีส

ของหวานอันนี้แหละที่ไม่ค่อยโดน
ไอติมข้าวเหนียวมะม่วง ที่เปนดอกไม้ทำจากแป้งเค้กชอคโกแลต
ชนะเลิศอันนี้เพราะเราทำบางมากกกกกกก คือทำไว้หลายอันเหมือนกัน ตอนสอบมือแอบสั่นทำหักไปสองอันกิกิ

 
อันนี้วันสอบป้ารัตน์ถ่ายจากข้างนอก

เค้าจะมีคนช่วยคนนึง ไอนี่เปนพาร์ตเนอร์ไม่ไหวอ่ะ แบบว่าอยากกระโดถีบมัน

สอบเสร็จแร้วเปนเก็บ

คือทำสามอย่างเวลาสามชั่วโมงมีเวลา ยี่สิบนาทีเสร็จทั้งสามคอร์ส
ก้อตอนของหวานเลยเวลาไปนิดนึงแถมแอบกังกวลว่า คนยกมันจะทำของกุตกป่าวว่ะ
พอตอนถึงเวลา เชฟมาพูดถึงอาหารของแต่ละคน ก้อดีนะ เหมือนกเราก้อทำทุกอย่างแร้วอ่ะ ตอนสุดท้ายเชฟแรนดี้กะเชฟเคลาส์ ก้อมาจับมือเชฟแรนดีบอกได้ไปดิสนีย์แร้วนะ

พอตอนเลิก เชฟทอมก้อพาลงมาคุยอีกห้องนึงซึ้งแร้วพี่แกก้อเรยแจกเบอร์ให้กับทุกคนเราซึ่งมีก่อนแร้น
เพ่งมีก่อนหน้าสองวัน ก้อลากันไป วันนั้นวันพุธเรามีแพลนเดินทางวันอาทิตย์ของก้อไม่ได้เก็บเรย

เชฟแระเพื่อนๆๆๆ

คือเชฟกรุไม่เคยธรรมดากะเค้าหรอก

ก้อผ่านไปลุล่วงเรายังคงนั่งคุยกะวิเวียนข้างล่าง
จากนั้นลุงแฮงค์รับกลับบ้าน ถึงบ้านดีใจมากมายเรียนจบแร้ว งานรออยู่
ก้อขอบพระคุณป้ารัตน์กะลุงแฮงค์พ่อแม่ ที่ทำให้มีวันนี้มากๆๆใครจะคาดคิดว่าจะได้เรียนในสิ่งที่ตัวเองรัก  
แร้วก้อออกไปซื้อไก่มากินกัน กินเสร็จขอตัวเข้าห้องเพราะจะหลับแร้ว
นอนเรยตื่นมาอีกทีเที่ยงคืน แบบว่าอดตาหลับขับตานอนมานาน
พฤหัสเริ่มเก็บของ ทำนั่นทำนี่ ว่างด้วยอ่ะ งง เคยไปโรงรเยนทุกวันไม่เคยขาด
วันศุกร์มีปปาร์ตี้บ้านวิเวียน ปาร์ตี้บิกินี่ค๊า

เอริก้ามารับวันนั้นอากาศเปนใจร้อนมากเกือบแปดสิบ
แวะซื้อน้ำเล้กน้อยเอาขวดใหญ่เรย
เรามีแก้วชอทอยู่บ้านวิเวียน เรื่องบางเรื่องก้อเล่ามะได้แต่มีหลายคนรู้ไปแร้น

Before

เพื่อนสาวค่ะ

after

 

อเล็กค่ะ เพื่อนอีกคน สรูปวันนั้นมีเพื่อนจากชั้นเดียวกัน ห้าคน
แระเพื่อนๆๆวิเวียนแระแฟนวิเวียนอีก

วันนั้นมีบาร์บิคิวด้วยคนที่ทำให้พวกเรากินคือแฟนวิเวียนขำกันมากมายเพราะคนทำอาหาร
ไม่ใช่คนที่เรียนมาเรยซักกะคน

รูปปาร์ตี้มีอีกเยอะแต่เซนเซอร์ไว้แหละดีแร้น เก็บไว้ดูคนเดียว
ปาร์ตี้ของเราเกือบถึงค่อนเช้าค่ะ กิกิ เอาเปนว่าหนุกหนานดีมีความสุขมากกกก

 

ปล.แร้วจะอัพเรื่องทริปเดือนทางไปดิสนีย์ แระอื่นๆๆมากมาย ตอนนี้ฟังเพลงนี้ทีไรคิดถึงบ้านมาก
ช่วงท้อแท้ แต่ไม่มีน้ำตา บางทีมันก้อเหนื่อยอ่ะ ตื่นมากลับความว่างป่าว ขอโอกาสอีกครั้งให้เลืออะไรมั้งในชีวิต